Οι γαλλικές εταιρείες οφείλουν να εγγυηθούν στους εργαζόμενους τους το δικαίωμά στην «αποσύνδεση» από την τεχνολογία.

Της Brittany Felder

Ξεκινώντας από την 1η Ιανουαρίου του 2017, οι γαλλικές εταιρείες οφείλουν να παρέχουν στους εργαζόμενους το «δικαίωμα στην αποσύνδεση» από την τεχνολογία, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η νοοτροπία  «alwayson», δήλαδή η συνεχής διαθεσημότητα του εργαζομένου,που επικρατεί στις μέρες μας. Ο νέος νόμος θα απαιτεί από τις εταιρείες να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις με τους υπαλλήλους που θα καθορίζουν τα δικαιώματά τους στην «αποσύνδεση» , καθώς και τρόπους που θα μειώσουν την παρέμβαση της δουλειάς στην προσωπική τους ζωή. Στην περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις είναι ανεπιτυχείς, η εταιρεία οφείλει να εκδώσει δικά της πρότυπα. Κάποιες εταιρείες όπως η Renault και η AxaFrance έχουν ήδη λάβει μέτρα προστασίας της ισορροπίας ανάμεσα στη δουλειά και την προσωπική ζωή. Σε μια συνέντευξη με την γαλλική εφημερίδα Liberation, η AxaFrance δήλωσε πως έχει ήδη μειώσει τις ώρες κατά τις οποίες επιτρέπεται να γίνουν συσκέψεις και έχει επιχειρήσει να μειώσει την επικοινωνία με τους υπαλλήλους μετά τις ώρες εργασίας τους. Ως προτεραιότητα τέθηκε η προφορική επικοινωνία και ο περιορισμένος αριθμός email τα σαββατοκύριακα.

Η κίνηση αυτή επιδοκιμάστηκε από πολλούς και υπάρχει ελπίδα πως, εκτός από την μείωση του άγχους, θα προωθηθεί και την επικοινωνία ανάμεσα στον υπάλληλο και τον εργοδότη, ανάλογα με τις προσδοκίες του καθενός.

Τα προβλήματα προσλήψεων αποτελούν φλέγων ζήτημα παγκόσμιας κλίμακας. Το 6οαμερικανικό Εφετείο επικύρωσε τον προηγούμενο μήνα μια διάταξη της κομητείας του Kentucky σχετικά με το «δικαίωμα στην εργασία».Το δικαστήριο αποφάνθηκε πως η κομητεία του Hardinστο Kentuckyδεν εμποδίζεται από το ομοσπονιακό εργατικό δίκαιο, συγκεκριμένα από την παράγραφο 4bτου NationalLaborRelationsAct (NLRA), από το να καταργήσει τις συμφωνίες ανάμεσα σε εργαζομένους και συνδικάτα που απαιτούν την συμμετοχή των εργαζομένων. Αυτή η κίνηση, θεωρείται απο πολλούς πως θα οδηγήσει στον πολλαπλασιαμό παρόμοιων νόμων τοπικού επιπέδου, οι οποίοι θα περιορίζουν το ρόλο των εργατικών συνδικάτων στον χώρο εργασίας. Επί του παρόντος, 25 πολιτείες έχουν τοπικούς νόμους για «δικαιώμα στην εργασία». Το Ανώτατο Αμερικανικό Δικαστήριο άκουσε τον Ιανουάριο προφορικά τα επιχειρήματα των δασκάλων του δημοσίου με βάση την Πρώτη Τροπολογία, οι οποίοι αρνούνταν να πληρώσουν τους φόρους των συνδικάτων.  Το Ανώτατο Δικαστήριοχωρίστηκε 4-4 στην υπόθεση, αδυνατώντας να επικυρώσει την απόφαση του κατώτερου δικαστηρίου, παρόλου που οι δάσκαλοι δήλωσαν πως επιθυμούν επανακρόαση της υπόθεσης όταν διοριστεί ο 9ος δικαστής. Πέρυσι η Γερουσία του Wisconsin υπερψήφισε το Νομοσχέδιο 44 της Γερουσίας, σύμφωνα με το οποίο οι εργαζόμενοι δεν είναι υποχρεωμένοι να ενταχθούν σε εργατικές οργανώσεις.

*μετάφραση από το Νίκο Λιάσκο, προπτυχιακό φοιτητή στο Τμήμα Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας Κέρκυρας (jurist.org)