Μεταγγραφές...παντός καιρού !

«Να διαβάσεις, να περάσεις σε ένα καλό πανεπιστήμιο. Και κοίτα όχι πολύ μακριά από εδώ, μην σε χάσουμε.» Αυτά μου έλεγαν οι γονείς μου όταν έκανα μηχανογραφικό για τις πανελλαδικές ( μοιάζει μια αιωνιότητα πριν ). Τελικά πέρασα σε ένα καλό πανεπιστήμιο ( έτσι νομίζω δηλαδή) αλλά αρκετά μακριά από την Κέρκυρα. Πλέον το Υπουργείο Παιδείας ,όπως φαίνεται,«καταργεί» τις αποστάσεις προσφέροντας ευέλικτα κριτήρια για μεταγραφές φοιτητών. Σε συνέντευξη του ο ηγεσία Υπουργός Παιδείας αναφέρει πως με τον τρόπο αυτό επιδιώκεται να δοθεί μία “ανάσα” στα ιδρύματα καθώς είναι πιθανόν σε κάποιες περιπτώσεις να αποσυμφορηθεί η ζήτηση προς κεντρικά ΑΕΙ, εφόσον οι οικογένειες έχουν ήδη ένα παιδί που σπουδάζει σε μία επαρχιακή πόλη και αποτελεί συμφέρον προς αυτές να σπουδάσει εκεί και το δεύτερο παιδί τους.

Έτσι και έγινε λοιπόν, το μέτρο «αγκαλιάστηκε» από το σύνολο των φοιτητών και σε λίγες ημέρες κατατέθηκαν αιτήσεις μετεγγραφής από σχεδόν 40.000 φοιτητές, εκ των οποίων περίπου οι μισοί -δηλαδή 20.000- θα δικαιούνται μετεγγραφή. Έχουμε να κάνουμε δηλαδή με το 30% των πρωτοετών, που πρόκειται να αλλάξουν ΑΕΙ ή ΤΕΙ, προτιμώντας ένα κεντρικό πανεπιστήμιο στο οποίο υπάρχει ομοειδές τμήμα με εκείνο στο οποίο έχουν εισαχθεί.

Ενδεικτικά, τα τμήματα πληροφορικής του ΚΕΠΑ, Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων, Αρχιτεκτόνων μηχανικών και Οικονομικών επιστημών στην Αθήνα είναι στα επικρατέστερα στις προτιμήσεις των φοιτητών προς μεταγγραφή. Αυτά τα τμήματα υπολογίζεται πως δέχθηκαν περίπου 5.000 αιτήσεις για μετεγγραφή. Μεγάλη η ζήτηση και στα παιδαγωγικά τμήματα, το τμήμα φυσικής, το τμήμα φιλολογίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών με περισσότερες από 2.500 αιτήσεις, ενώ στο Αριστοτέλειο της Θεσσαλονίκης το τμήμα Μαθηματικών συγκεντρώνει σχεδόν 4.000 αιτήσεις.

Σε ορισμένες σχολές προβλέπεται πως η διαφορά συγκέντρωσης μορίων του τελευταίου εισηγμένου χωρίς μεταγραφή φοιτητή θα φτάσει να απέχει κατά 6000 μόρια από αντίστοιχους μεταγραφέντες φοιτητές.

Να σημειώσω ότι καταλαβαίνω πως είναι βάρος για τους γονείς και τους φοιτητές να μετακινούνται εκτός της έδρας τους, πως είναι έξοδα και πως είναι ταλαιπωρία. Αντιλαμβάνομαι πως οι εποχές είναι οικονομικά δυσβάσταχτες, πως ίσως δεν είναι καιρός για τέτοια έξοδα. Αντιλαμβάνομαι πως η κυβέρνηση κάπως πρέπει να εξαγγείλει «θετικά οικονομικά» μέτρα, θα πρέπει να δείξει πως ενδιαφέρεται για τους πολίτες αλλά και για τους νέους. Αυτός ο τρόπος όμως της κυβέρνησης είναι κάλπικος , ημιμετρικός και ανορθόδοξος.

Έτσι φαντάζομαι αυτούς που φεύγουν από Ορεστειάδα 😛

Μην βιαστείτε να με πείτε αρνητικό ή αντι-εκπαιδευτικό. Στηρίζω πως οι φοιτητές θα πρέπει να μπορούν να σπουδάσουν στο πανεπιστήμιο στο οποίο αξίζουν και στην σχολή που επιθυμούν. Με αυτό τον τρόπο μεταγραφών όμως αποδομείται όση αξιοκρατία έχει μείνει στο εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά και υπονομεύεται το εκπαιδευτικό επίπεδο της χώρας. Φέτος γνωρίσαμε πρωτόγνωρες αυξήσεις σε περιφερειακά πανεπιστήμια καθώς οι φοιτητές, γνωρίζοντας ότι δικαιούνται οικονομική μεταγραφή, τα δήλωναν με την προοπτική να κάνουν την αντίστοιχη αίτηση. Τα περιφερειακά πανεπιστήμια δηλαδή δεν θα αποτελούν ιδρύματα μόρφωσης, αλλά ευκολότεροι δίοδοι-μέσα για την μετάβαση σε άλλα πανεπιστήμια του κέντρου. Έτσι, και καταργούνται εμμέσως οι εισαγωγικές εξετάσεις, αλλά και νοθεύεται ο πραγματικός ρόλος των περιφερειακών πανεπιστημίων, τα οποία σε πλείστες περιπτώσεις παρουσιάζουν και υψηλότερη ποιότητα σπουδών και πιο αξιοκρατική μεταχείριση των φοιτητών αλλά και ένα καλύτερο φοιτητικό περιβάλλον.

Πραγματική λύση του προβλήματος θα προέκυπτε εάν ναι μεν οι φοιτητές πέρναγαν σε περιφερειακά πανεπιστήμια όμως το οικονομικό ζήτημα να μην ήταν τόσο ανασταλτικός παράγοντας για να εγκατασταθούν στην οικεία πόλη. Τα μέσα για να επιτευχθεί αυτό είναι πολλά, είτε με αύξηση των εστιών, μείωση των κριτηρίων δωρεάν σίτισης και στέγασης, επίδομα ενοικίου , δωρεάν μετακινήσεις, συγγράμματα κτλ κτλ. Ούτε κάποια περίεργη τακτική χρειάζεται, ούτε μαγικά. Θα μου πείτε βέβαια, που να βρεθεί το κεφάλαιο; Συνοπτικά θα απαντούσα ότι το κεφάλαιο βρίσκεται σε άλλες άχρηστες δαπάνες, όπως τα τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα, σπατάλες σε βουλευτικές ατέλειες , αλλά και μέσα στο ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα. Οι σχετικές δαπάνες για την Παιδεία αποτελούν λιγότερο από το 2,5% του ΑΕΠ, όταν ο μέσος όρος των αντίστοιχων δαπανών στην Ευρώπη βρίσκεται σχεδόν στο 5% του μέσου ΑΕΠ.

Φανταστείτε τι θα μπορούσε το εκπαιδευτικό σύστημα να πετύχει με 5%!!!

Πέρα από την σοβαροφάνεια και την δήθεν οικονομική ελάφρυνση του μέτρου των μεταγραφών δεν πρέπει να ξεχνάμε πως αλλάζει έτσι και η δυναμική του πανεπιστημιακού συστήματος. Παρακάμπτουμε εν μέρει τις πανελλαδικές, αλλά και τα περιφερειακά πανεπιστήμια, προωθώντας ένα συγκεντρωτικό και αστικόκεντρικό σύστημα. Μειώνουμε και την ποσότητα των «μυαλών» που μπορεί να «παράγει» η εκπαίδευση αλλά και την «ποιότητα» καθώς ο συνεχώς αυξανόμενος αριθμός των φοιτητών δεν θα είναι δυνατόν να υποστηρίζεται και από τις υποδομές αλλά και από το προσωπικό των εκάστοτε πανεπιστημίων, απονεκρώνοντας παράλληλα και την περιφέρεια οικονομικά. Στο τέλος, δεν μπορούμε να μην υποδείξουμε το κίνδυνο συγχώνευσης των περιφερειακών πανεπιστημίων με την δικαιολογία του μικρού αριθμού των φοιτητών !

Ίσως να υπάρχει κοντόφθαλμο οικονομικό ( και πολιτικό) συμφέρον σε μια τέτοια πολιτική, αλλά μακροπρόθεσμα δεν λύνεται απολύτως τίποτα.

Thoughts to myself ( Spoilers)

Ντάξει ρε παιδιά, και μεις κάναμε σε περιφερειακό πανεπιστήμιο και ζήσαμε ! Δεν είναι τόσο τραγικό να είσαι έξω από το κέντρο 😛

( Τι να πω που έμενα και έξω από το κέντρο της πόλης 😛 )

Άλλο που όλοι κλαιγόντουσαν και ήθελαν να γυρίσουν Αθήνα-Θεσσαλονίκη.

Κυρίως Αθήνα.

Τι παίζει με την Αθήνα τόσο γαμάτη είναι ;

Το "μετεγγραφές" γράφεται με 2 γάμα ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Ο_Ο

Σπύρος Σκιαδόπουλος

Πρώτα ανακάλυψα ότι θέλω να γίνω developer, μετά ανακάλυψα ότι θέλω να γίνω δημοσιογράφος, και μετά πολιτικός μηχανικός. Τελικά έγινα περίπου δικηγόρος. Τι συνέβη;