Η πολιτική λιτότητας είναι πλέον αβάστακτη

 Όχι άλλο ψαλίδι.

Δεν ξέρω αν είδατε την συνάντηση Τσίπρα-Μέρκελ, δεν ξέρω τι γνωρίζετε για την λεγόμενη μάχη μεταξύ Βόρειας και Νότιας Ευρώπης, δεν έχω ιδέα ποια είναι η τοποθέτηση σας. Το σίγουρο είναι ένα : η λιτότητα δεν είναι βιώσιμη (πια τουλάχιστον).

Το βασικό επιχείρημα υπέρ της λιτότητας ότι θα πρέπει να τηρούνται τα συμφωνηθέντα ή/και να προωθούνται παράλληλα μεταρρυθμίσεις, με άλλα λόγια να υπάρχουν ανταλλάγματα για τις πιστώσεις που γίνονται.

Χωρίς να λέω πως οι συμφωνίες δεν θα πρέπει να τηρούνται, θα πρέπει να ερευνούμε συνεχώς (καλόπιστα βέβαια) αν οι αρχικές συμφωνίες ήταν δίκαιες, ρεαλιστικές και με σεβασμό στους θεσμούς. Σε δεύτερο επίπεδο, όταν προκύπτουν απρόβλεπτες συνθήκες που καταφανώς διαφοροποιούν την κατάσταση, τότε οι όροι της οποιαδήποτε συμφωνίας μπορούν να επανεξετάζονται. Αυτό είναι και νομική αρχή όλων των δημοκρατικών χωρών του κόσμου, αλλά και κοινή λογική. Με πολύ απλά λόγια, όταν η πελατεία μου πέφτει χωρίς υπαιτιότητα μου κατά 40% και η φορολογία ανεβαίνει κατά 30% και αυτό είναι ένα γενικευμένο φαινόμενο, είναι λογικό ( και νόμιμο) να ζητήσω μείωση του ενοικίου μου.

Όταν το μνημόνιο πρωτοήλθε στην Ελλάδα ( αλλά και στις υπόλοιπες χώρες που εφαρμόζεται ) έγιναν κάποιες υποθέσεις , ότι π.χ. η φορολογική ύλη είναι τόση και πως η εισπραξιμότητα θα είναι υψηλή. Μετά από μια σειρά βίαιων, ανορθόδοξων, λανθασμένων προσαρμογών και συνεχούς ύφεσης μάθαμε ( πολύ εκ των υστέρων) πως και το ίδιο το πρόγραμμα το οποίο δήθεν θα μας έβγαζε από την κρίση, περιείχε αντικειμενικά λάθη, ήταν πρόχειρο και αποτυχημένο. Επίσης μάθαμε πως αν φορολογείς χωρίς μέτρο, άδικα και χωρίς σταθερότητα, τελικά οι φόροι δεν εισπράττονται τόσο εύκολα αλλά αντίθετα φτωχοποιείς την κοινωνία, την φέρνεις στην εξαθλίωση και μπαίνεις σε χειρότερη ύφεση. Ήταν οι ίδιες συνθήκες των πρώτων υπογραφών με εκείνες μέχρι το 2012 ή μέχρι σήμερα; Μπορούσαν να προβλεφθούν οι ανατροπές; Η εξαθλίωση; Η απελπισία; Ξέραμε πως θα ήταν λάθος η συμφωνία;

Η τυφλή προσκόλληση στα δέσμια «συμφωνηθέντα» χωρίς να υπάρχουν δικλείδες, μπορεί να χαρακτηρισθεί αν όχι τραγική, παράλογη τουλάχιστον.

Η αντίσταση κατά της πολιτικής λιτότητας δεν είναι καθαρά ελληνικό φαινόμενο. Τόσο στην Ισπανία το κίνημα Pοdemos, όσο και στη Γαλλία το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν αμφισβητούν την ορθότητα της πολιτικής αυτής.

«Το θέμα δεν είναι η Ελλάδα, είναι η Ευρώπη. Αν η Ευρώπη δεν αλλάξει τις δομές της, δεν μεταρρυθμίσει την ευρωζώνη και δεν καταργήσει τη λιτότητα, μια λαϊκή εξέγερση θα είναι αναπόφευκτη", υπογραμμίζει ο Τζ. Στίγκλιτς, νομπελίστας οικονομολόγος και συνέχεια τονίζει πως: "η Ελλάδα ίσως παραμείνει όρθια αυτή τη φορά αλλά αυτός ο οικονομικός παραλογισμός δε μπορεί να συνεχιστεί για πάντα.Η Δημοκρατία δεν θα το επιτρέψει αλλά πόσο περισσότερο πόνο πρέπει η Ευρώπη να υπομείνει πριν επανακτηθεί η λογική;».

Η πολιτική της ΕΕ είναι λανθασμένη τουλάχιστον στην μεγαλύτερη έκταση της. Και το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως η γερμανίδα καγκελάριος δεν μπορεί να το διακρίνει εύκολα. Θεωρώ, ωστόσο, ότι είναι ανυπόφορη και η γερμανική κοινή γνώμη (ηγεσία αλλά και μέρη της εκλογικής βάσης) που ζητά συνεχώς λιτότητα χωρίς να συνειδητοποιεί τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τον υπόλοιπο ευρωπαϊκό πληθυσμό, καθώς ο γερμανικός πληθυσμός δεν γνωρίζει τι θα πει πραγματικά «λιτότητα».

Δεν έχει να κάνει αν είσαι δεξιός, αριστερός, κεντρώος, ακροαριστερός, ακροδεξιός, σοσιαλιστής, κομμουνιστής ή αναρχικός, βαρουφακικός ή σαμαρικός (που έχουν χαθεί αυτοί οι δύο δεν ξέρω) . Έχει να κάνει με απλούστατους κανόνες λογικής, από όποια πλευρά και αν το δεις, ανθρωπιστική, οικονομική, νομική.

Σε καμία περίπτωση δεν χωρούν περαιτέρω περικοπές μισθών, συντάξεων, αύξηση φορολογίας ή τιμών. ΚΑΘΟΛΟΥ.

Δεν πάει άλλο, απλά πράγματα.

Σπύρος Σκιαδόπουλος

Πρώτα ανακάλυψα ότι θέλω να γίνω developer, μετά ανακάλυψα ότι θέλω να γίνω δημοσιογράφος, και μετά πολιτικός μηχανικός. Τελικά έγινα περίπου δικηγόρος. Τι συνέβη;

1 comment

  1. Γιάννης Απάντηση

    Η λιτότητα λειτούργησε σε Ιρλανδία και Πορτογαλία και αναμένεται να λειτουργήσει και στην Κύπρο καθώς και στις υπόλοιπες χώρες της ΕΖ που εφαρμόζεται.

    Μόνο στην Ελλάδα των ιδεοληψιών και των ταμπού στη μείωση του δημοσίου και των δαπανών του δε λειτουργεί.

    Πολύ σύντομα θ ανακαλύψουμε καθυστερημένα ότι εάν η λιτότητα δεν είναι βιώσιμη μία φορά (που είναι), η μη-λιτότητα δεν είναι βιώσιμη δέκα!! The hard way, δυστυχώς..