Συνέντευξη με τους Γιάννη Τζουβελέκη και Σήφη Μάινα, τους πρώτους legit κριτικούς ταινιών του ελληνικού Youtube

Βρεθήκαμε ένα Σάββατο μεσημέρι (προς απόγευμα) με τους Γιάννη Τζουβελέκη και τον Σήφη Μάινα ή αλλιώς τους κριτικούς ταινιών "Ends Meet", και ήπιαμε, φάγαμε και μιλήσαμε για το κανάλι τους στο Youtube (δείτε το εδώ) .

  1. Πώς προέκυψε η απόφαση των κριτικών ταινιών;

ΣΗΦΗΣ: Η συζήτηση για ταινίες είναι ένα από τα αγαπημένα μας χόμπυ (και αφού δεν έχουμε αρχίζει ακόμα windsurfing, μάλλον θα παραμείνει). Προσπαθώντας να κρατήσουμε πάντα τη συζήτηση και την ανάλυση στο κέντρο της προσέγγισής μας χωρίς να κάνουμε κανονική κριτική (δηλαδή να λέμε αν μια ταινία «είναι καλή» ή «είναι κακή», βαθμολογίες κτλ.), αφού δεν είμαστε ούτε θέλουμε να γίνουμε κριτικοί κινηματογράφου, είπαμε να το εξελίξουμε.

ΓΙΑΝΝΗΣ: Ο καθένας έχει το χόμπυ του. Άλλος κάνει χορό, άλλος μουσική, ο Σήφης παραλίγο να γίνει πρωταθλητής στο windsurfing, αλλά μαζί έχουμε την υπερδύναμη να πηγαίνουμε ύπουλα την κάθε κουβέντα σε ταινίες. Όταν γίνεται κάτι πατέντα, σκέφτομαι πάρα πολύ σοβαρά να συνδυάσω το τερπνό μετά του ωφελίμου, οπότε ήταν θέμα χρόνου η απόφαση αυτή..

  1. Ποια ήταν η έμπνευση για την ιδέα «Τρωμε, πίνουμε και μιλάμε για ταινίες» δηλαδή το Σινε-Συμπόσιο ;

ΣΗΦΗΣ: Σκεφτήκαμε ότι, αφού ούτως ή άλλως βλέπαμε ταινίες μαζί, και πολύ συχνά τις συζητούσαμε μετά μεζέδων και τσικουδιάς αφού φεύγαμε από την προβολή, μπορούσαμε να φτιάξουμε ένα κανάλι στο YouTube και να το κάνουμε εκπομπή, κρατώντας όσο μπορούμε την αυθεντικότητα των παλιών συζητήσεών μας, και προσπαθώντας να καταναλώνουμε λιγότερη τσικουδιά από όση συνηθίζαμε να καταναλώνουμε.

ΓΙΑΝΝΗΣ: Για ένα (μεγάλο) φεγγάρι η διασκέδασή μας ήταν να βγαίνουμε σε μεζεδοπωλεία/ρακάδικα… όπου μιλάγαμε για ταινίες. Κι επειδή κάπως συνδυάστηκε η επιμονή μας να συζητάμε για ταινίες, η μεγαλύτερη προσοχή μας στο Youtube και η διαπίστωση ότι «Έη, έχουμε τον εξοπλισμό να κάνουμε κάτι διαδικτυακό», ε, το πήραμε απόφαση και το κάναμε.

(Μπορείτε να βρείτε το Σινε-Συμπόσιο εδώ.)

  1. Ποιος μαγειρεύει στο Σινε-Συμπόσιο;

ΣΗΦΗΣ: Το σύστημα που έχουμε βρει και μας έχει βολέψει είναι ότι εγώ κάθε φορά αναλαμβάνω το κυρίως και ο Γιάννης κάνει τα διάφορα περιφερειακά (σαλάτες, παντζάρια, κτλ). Αλλά μερικές φορές το κυρίως το φέρνει κι ο Γιάννης γιατί μπορεί κάτι να του έχει περισσέψει.

ΓΙΑΝΝΗΣ: Είναι θέμα χρόνου. Τίποτα δε θα με χαροποιούσε περισσότερο από το να μαγειρεύω «κανονικά», αλλά εφόσον μερικές φορές κάθεται και προσφέρω και το κυρίως πιάτο, χαίρομαι ιδιαίτερα. Ευτυχώς ο Σήφης είναι καλός σε αυτά που φέρνει στο τραπέζι (κυριολεκτικά!), οπότε τα Σάββατά μου ξέρω ότι θα τρώω καλά.

  1. Έχετε προτίμηση σε κάποιο είδος ταινιών; Προτιμάτε ανεξάρτητες ταινίες ή μεγαλύτερες παραγωγές;

ΣΗΦΗΣ: Εγώ προσωπικά εστιάζω στην ιστορία που θέλει να πει μια ταινία. Υπό αυτή την έννοια, δε θέτω ως προτεραιότητα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της, γιατί μου αρέσουν και ταινίες που χρεοκόπησαν τα στούντιο παραγωγής τους, και ταινίες που κόστισαν όσα ελάχιστα κατόρθωσαν οι δημιουργοί τους να μαζέψουν για να τις γυρίσουν. Γενικώς, αν υπάρχει όραμα πίσω από την ταινία, σε καλό θα βγει. Η αδυναμία μου βέβαια είναι το σινεμά του δημιουργού που όμως έχει από πίσω του έναν χορταστικό προϋπολογισμό, κάτι που είναι, φυσικά, σπάνιο.

ΓΙΑΝΝΗΣ: Δεν έχω αγαπημένο είδος. Κάποτε νόμιζα κι έλεγα ότι ήταν οι υπερηρωικές αλλά μεγαλώνοντας αυτό άλλαξε. Αν η ταινία μου αρέσει, μου αρέσει. Το μόνο είδος που σνομπάρω είναι οι βιογραφίες, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων. Από κει και πέρα, το budget δεν με νοιάζει καθόλου. Φυσικά αν πάει κάποιος να κάνει το δικό του Star Wars με $1000, ε, είναι σίγουρο ότι δε θα μου δουλέψει, αλλά αν μια ταινία δουλεύει και είναι έντιμη στις προθέσεις της, όταν τη βλέπω ο εγκέφαλός μου (όσος μου δόθηκε και μου απομένει) δεν καταχωρεί τα φράγκα που έπεσαν.

  1. Οι παραγωγές του Χόλιγουντ βρίσκονται σε μία περίοδο περιορισμένης έμπνευσης, με μετρτημένα πρωτότυπα σενάρια, πολλά remakes, sequels και «κινηματογραφικά  σύμπαντα». Που το αποδίδετε αυτό;

ΣΗΦΗΣ: Νομίζω είναι ξεκάθαρα τα λεφτά που μιλάνε. Όταν έχεις σερί επιτυχίες με έτοιμα προ-μαγειρεμένα franchise, γιατί να κάνεις κάτι διαφορετικό; Οτιδήποτε διαφορετικό είναι επικίνδυνο, και οι επενδυτές που βρίσκονται πίσω από τα κινηματογραφικό στούντιο βλέπουν το ρίσκο όπως ο Μωυσής το χοιρινό. Από την άλλη, και το κοινό θέλει τη μεταφορά της αγαπημένης του ιστορίας στον κινηματογράφο. Γιατί να πάει να δει κάτι που έχει βγάλει ένας δημιουργός από το μυαλό του όταν μπορεί να πάει να δει να ζωντανεύει κάτι που ήδη αγαπά; Άλλωστε είχε έρθει δίκαια, θεωρώ, η ώρα των κινηματογραφικών συμπάντων όταν αυτά κυριάρχησαν. Το θετικό του Χόλλυγουντ, και ταυτόχρονα αρνητικό, είναι ότι αποτελεί εν πολλοίς σινεμά του κοινού. Ό,τι «θέλει» να πάρει το κοινό, το παίρνει. Είναι ένα πρόβλημα το πώς θα διαβάσει ο παραγωγός τη θέληση του κοινού, και είναι ένα πρόβλημα όταν το κοινό ζητά κάτι ξανά και ξανά μέχρι που γίνεται σύστημα. Αλλά θεωρώ ότι όταν επέλθει ουσιαστικός κορεσμός, θα πάμε στο επόμενο «big thing», που είναι και το καλό του χολλυγουντιανού συστήματος.

ΓΙΑΝΝΗΣ: Όταν ο ίδιος ο Σπίλμπεργκ λέει ότι το νέο μοντέλο των blockbusters θα κάνει το Hollywood να καταρρεύσει, ξέρεις ότι τα πράγματα είναι ζόρικα. Η τεχνολογία επέτρεψε να βγει το 1ο X-Men και το 1ο Spider-Man σε μια εποχή που ενηλικιώνονταν ή γίνονταν γονείς οι fans των comics από τη δεκαετία του 1980-90. Πλέον δεν σε δούλευαν αν σου άρεσαν τα comics ή τα videogames. Αλλά κάποιοι από αυτούς τους fans ήρθαν και πίσω από την κάμερα, είχαν πλέον τη δύναμη να πουν ιστορίες με αγαπημένους τους ήρωες. Αυτό δεν μπορώ να ξεκινήσω να λέω πόσο ευτυχές είναι, αλλά από πλευράς μπίζνας δημιούργησε τον φαύλο κύκλο όπου πέτυχαν οι υπερηρωικές ταινίες, ο κόσμος στράφηκε κυρίως σε αυτές, άρα τα studio έδιναν κι άλλες και όταν αυτό άρχισε να έρχεται σε κορεσμό πήγαν να το κλιμακώσουν με τα ενωμένα σύμπαντα. Και πέτυχε κι αυτό. Ε, τα studio πάντα ήταν ανταγωνιστικά και αντέγραφαν μοντέλα που πετύχαιναν, ο κόσμος το συνήθισε κι έτσι τα blockbusters σταμάτησαν να έχουν ποικιλία και είναι κατά 80% comic book ταινίες και κατά 20% ήδη υπάρχουσες «φίρμες». Αν για όποιον λόγο θες να κάνεις ταινία με δεινόσαυρους, πρωτότυπη, δε θα την κάνεις. Πες την Jurassic Park κι έκανες την τύχη σου. Θες να κάνεις sci-fi; Μπα, πρώτα φρόντισε να το εκδόσεις σαν graphic novel ώστε να μπορεί να το μαρκετάρει το studio ως comic book ταινία και την έκανες. Λατρεύω το εμπορικό αμερικάνικο σινεμά αλλά αρχίζει και παραγίνεται μονόχνωτο. Βλέπω μια αλλαγούλα στον ορίζοντα με studio όπως το Α24 ή το Blumhouse. Δε θέλω να σταματήσουν οι υπερηρωικές, θα ήθελα απλά να μετριαστούν και να ξαναέρθει ποικιλία και πολυφωνία.

  1. Ο Χάν πυροβόλησε πρώτος;

ΣΗΦΗΣ: Είτε μου αρέσει είτε όχι, το σύμπαν του Star Wars είναι μονοθεϊστικό, και μάλιστα με άμεση θεϊκή παρέμβαση. Εις ο θεός, ο Λούκας, και ο Λόγος του θεού εκφράστηκε το 1996, με το Γκρήντο να πυροβολεί πρώτος. (Άλλο που ο θεός είναι πλέον εθελουσίως πεπτωκώς και τα ουράνια σκήπτρα κρατά η νέα θεά Ντίζνεϋ, με τη διάδοχο Κάθλυν Κέννεντυ να είναι ο «σκηπτροβάμων αετός» που επιβλέπει.) Και οι γνώσεις μου περί νομοθεσίας γύρω από την αυτοάμυνα είναι ανύπαρκτες, αλλά από τη στιγμή που ο Γκρήντο έστρεψε το όπλο του στο Χαν με σαφή πρόθεση να ρίξει, για μένα καλώς έφαγε καυτό λέηζερ, ασχέτως του ποιος πάτησε με ποια χρονολογική σειρά ποια σκανδάλη. Το μόνο που με ενοχλεί στην αλλαγή είναι που αστοχεί ο Γκρήντο από μισό μέτρο απόσταση. Αλλά εν τέλει, καλώς ή κακώς, ο Χαν δεν πυροβολεί πρώτος.

ΓΙΑΝΝΗΣ: Για όσους βρίζουν τη Disney ότι «στρογγύλεψε» τα πράγματα, ο Lucas πυροβόλησε κι αυτός πρώτος με το να μαλακώσει τον Han κάνοντάς τον να αμυνθεί κι όχι να πυροβολήσει εν ψυχρώ. Ε, έφτασε τη μέση ηλικία ο Lucas, ήθελε να αλλάξει λίγο το πρότυπο που έπαιρναν τα παιδιά βλέποντας το A New Hope, έκανε την αλλαγή βγάζοντας ένα καθαρόαιμο στοιχείο 70s, το να βάλει έναν από τους ήρωες να είναι κομματάκι αδίστακτος. Συμφωνώ με την αλλαγή; Όχι. Μου αλλάζει τον πυρήνα του Han; Όχι. Αλλά, συμφωνούμε-διαφωνούμε, ο Han δεν πυροβόλησε πρώτος.

(και video-αποδεικτικό υλικό για αυτή την απάντηση -> Star Wars Talk: A New Hope)

  1. Μας ετοιμάζετε κάτι καινούργιο;

ΣΗΦΗΣ: Όσον αφορά το κανάλι, προσπαθούμε να το κάνουμε όσο καλύτερο μπορούμε και να το αναπτύξουμε. Και συνεχώς συζητάμε για καινούργια πράγματα που μπορούμε να κάνουμε στο κανάλι, όσο πιο γρήγορα μπορούμε γιατί οι ταινίες πάντα τρέχουν κι εμείς από πίσω να τις προλάβουμε.

ΓΙΑΝΝΗΣ: Πλάκα στην πλάκα, μπαίνουμε στη 2η σεζόν, οπότε πειράζουμε λίγο το format των εκπομπών μας, είτε σε γραφιστικό επίπεδο είτε σε πρακτικά θέματα, όπως διάρκεια των video μας. Είναι και θέμα χρόνου γιατί και οι 2 έχουμε δουλειές οπότε ψάχνουμε πάντα να βρούμε ισορροπίες που θα μας επιτρέψουν να δώσουμε κι άλλα πράγματα στο κανάλι, αλλά που να κρατούν το όποιο ποιοτικό επίπεδο που ήδη έχουμε. Αλλά σίγουρα μακροπρόθεσμα έχουμε κάποια μεγαλόπνοα σχέδια για το κανάλι. Αλλά ας γραφτεί κόσμος να έχουμε μεγαλύτερο πάτημα να τα τολμήσουμε και να είστε σίγουροι ότι θα τα τολμήσουμε!

Ξεκινήστε με μια χαλαρή κριτική, και συνεχίστε μέχρι αύριο->

Star Wars 8 The Last Jedi-> https://www.youtube.com/watch?v=06FtR2GZ9HE&t=

Σπύρος Σκιαδόπουλος

Πρώτα ανακάλυψα ότι θέλω να γίνω developer, μετά ανακάλυψα ότι θέλω να γίνω δημοσιογράφος, και μετά πολιτικός μηχανικός. Τελικά έγινα περίπου δικηγόρος. Τι συνέβη;