Το δημοψήφισμα και το εφιαλτικό δίλλημα.Γράφει ο Χάρης Λευθεριώτης

Επιλέγοντας μεταξύ δύο θανάτων

Πέντε μήνες ήταν αρκετοί για να φθάσουν οι διαπραγματεύσεις στο απόλυτο αδιέξοδο της Παρασκευής.Ο πρωθυπουργός επέστρεψε εσπευσμένα και ανακοίνωσε την διενέργεια δημοψηφίσματος με το ερώτημα:ΝΑΙ Η ΟΧΙ στην πρόταση των θεσμών.Μια πρόταση επαίσχυντη και μεστή απο περικοπές εισοδημάτων και φορολογικά βάρη.Οι τρεις θεσμοί προτείνουν την αύξηση των φορολογικών συντελεστών στο 23% ακόμα και σε βασικα καταναλωτικά προιόντα,όπως το λάδι και το γάλα.Η φοροκαταιγίδα συνδυαζόμενη με την περικοπή των εισοδημάτων των πολιτών θα παραλύσουν την αγορά και θα αποτελέσουν το τελειωτικό χτύπημα της ελληνικής κοινωνίας.Κατα γενική ομολογία είναι το χειρότερο σχέδιο που έχει προταθεί.

Η άλλη επιλογή,το ΟΧΙ προμυνήει δραματικά αδιέξοδα.Η χώρα μας δεν είναι προετοιμασμένη για την χρεωκοπία καθως δεν διαθέτει επάρκεια σε βασικά καταναλωτικά αγαθά και σε είδη πρώτης ανάγκης.Τα κρατικά ταμεία έχουν αδειάσει και το τραπεζικό σύστημα βρίσκεται υπο κατάρρευση.Ήδη με την αναγγελία του δημοψηφίσματος σχηματίστηκαν ουρές τα ΑΤΜ.Οι αξιωματούχοι της Ε.Ε. απειλούν με αντίμετρα όπως διακοπή της παροχής ρευστότητας στις ελληνικές τραπέζες και επιβολή ελέγχων-περιορισμών στις αναλήψεις.

Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί το πόσο καταστροφικές θα είναι οι συνέπειες μιας τέτοιας επιλογές.Οι χώρες της Λατινικής Αμερικής που επέλεξαν αυτον τον δρόμο,αντιμετώπισαν δραματικα προβλήματα(βλέπε Αργεντινή).

Και οι δύο επιλογές είναι εξίσου βάρβαρες.Ο ελληνικός λαός έχει να επιλέξει μεταξύ δύο θανάτων,του αργού και του ακαριαίου.Γιατί να φθάσουμε ώς εδώ;

Τον Φλεβάρη,η κυβέρνηση προσήλθε στις διαπραγματεύσεις έχοντας την εντύπωση οτι οι εταίροι θα αποδεχθούν την εφαρμογή του προεκλογικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ.Κατι τέτοιο ήταν και παραμένει ουτοπικό.Ωστόσο είχε μια δίκαιη αξίωση,τον τερματισμό της λιτότητας.Όμως για να επιτευχθεί έπρεπε να αναζητήσει ισοδύναμα μέτρα.Η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων στην δημόσια διοίκηση θα μπορούσε να αποτρέψει την εφαρμογή νέων υφεσιακών μέτρων.Η κυβέρνηση,όμως,δεν διέθετε ουτε κατ'ελάχιστον την πολιτική βούληση να προβεί σε αυτές τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.Αντιθέτως,μερίμνησε για τον διορισμό όλων των κομματικών της φίλων,αποσκοπώντας στην εδραίωση ενός νεου πελατειακού δικτύου.

Μετα απο την αποστολή πολλών προτάσεων,κενών περιεχομένου,κατέθεσε μια πρόταση που μετέφερε όλα τα βάρη του δημοσίου τομέα στον ιδιωτικό τομέα και στους απλους πολίτες,προτείνοντας μέτρα ύψους 8 δισ. (αύξηση ΦΠΑ στο 23%,εργοδοτικές εισφορές,έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης,διατήρηση του ΕΝΦΙΑ κ.α.).Οι δανειστές απαίτησαν περισσότερα μέτρα,αποστέλλοντας την αντιπρόταση της Παρασκευής,η οποία αποτελεί και το αντικείμενο του δημοψηφίσματος.Γιατί,όμως,να απαιτούνται μέτρα τέτοιου ύψους;(8-10 φορές το περιβόητο email Χαρδούβελη)

Η ολιγωρία της κυβέρνησης και η δημιουργική ασάφεια των τελευταίων μηνών έχουν δημιουργήσει ένα τεράστιο χρηματοδοτικό κενό.Η χρονοτριβή αυτή,δυστυχώς,εγκλώβισε την κυβέρνηση στο δίλλημα "Εφιαλτική συμφωνία ή χρεωκοπία;Το δίλλημα αυτό μετατίθεται σε όλους εμάς.Πολλοί υποστηρίζουν ότι με το δημοψήφισμα,ο Α.Τσίπρας παίζει το τελευταίο του χαρτί,<<μπλοφάρει>>.Σε περίπτωση που ο Α.Τσίπρας,μέ ενα μαζικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού,κατορθώσει να φέρει τους εταίρους σε συμβιβασμό,θα γραφτεί στην ιστορία ως ένας εκ των πιο επιτυχημένων πρωθυπουργών.Ειδάλλως,θα είναι ο πιο αποτυχημένος πρωθυπουργός στην σύγχρονη πολιτική ιστορία.

Επειδή το ερώτημα που μας τίθεται παραμένει λίγο αδιευκρίνιστο,ερμηνεύεται δικαιολογημένα ως <<Ναί ή Όχι στο ευρώ>>.Η κυβέρνηση οφειλεί να αποσαφηνίσει το τι σημαίνει για την Ελλάδα η κάθε επιλογή και το τι θα πράξει μετά απο την όποια απόφαση λάβει ο ελληνικός λαός.Διότι μόνο κατ'αυτον τον τροπο η απόφαση του μπορεί να είναι ορθή και να μην βασίζεται σε υποθετικά σενάρια.

Κλείνοντας,θα ήθελα να τονίσω οτι προέχει η εθνική ομοψυχία.Αλίμονο,εάν για άλλη μια φορά σαν λαός διχαστούμε!

Σπύρος Σκιαδόπουλος

Πρώτα ανακάλυψα ότι θέλω να γίνω developer, μετά ανακάλυψα ότι θέλω να γίνω δημοσιογράφος, και μετά πολιτικός μηχανικός. Τελικά έγινα περίπου δικηγόρος. Τι συνέβη;