Βρέχει φοροελαφρύνσεις !

Οι φορολογικές υποσχέσεις είναι προϊόν ανάπτυξης;

Όχι. Όπως φαίνεται έχουμε μπει για τα καλά σε προεκλογική περίοδο. Όλες οι θυσίες των φορολογούμενων απέδωσαν καρπούς –κατά τους κυβερνώντες- καθώς βγαίνουμε από το μνημόνιο, βγαίνουμε από την κρίση και επιστρέφουμε, όπως αρέσκεται να λέει ο κ.Σαμαράς, στην «κανονικότητα».

Από πού πηγάζει αυτή η αισιοδοξία είναι άγνωστο με το ποσοστό των Ελλήνων που αποταμιεύουν ένα σταθερό ποσό μηνιαίως να αγγίζει μόλις το 16%, σύμφωνα με έρευνα! Αυτό το απογοητευτικό ποσοστό οφείλεται στην εμφανή έλλειψη ρευστότητας αλλά και στην χαμηλή δυναμική της πραγματικής αγοράς, ενώ η ανέχεια έχει αγγίξει περίπου 4 εκατομμύρια Έλληνες (35,7%). Την ίδια ώρα, ενδιαφέροντα είναι τα συμπεράσματα όσον αφορά την εμπιστοσύνη προς την κυβέρνηση και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς στο πεδίο των οικονομικών καθώς η συντριπτική πλειονότητα (σχεδόν οι 9 στους 10) πιστεύει ότι η κυβέρνησή και η ΕΕ δεν έχουν πραγματικά έλεγχο επί των οικονομικών ∙ η εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα έχει εξανεμισθεί, και το λυπηρό είναι πως δεν κάνει τίποτα απολύτως προκειμένου να την ανακτήσει, παρά μόνο την δοκιμάζει και την ξαναδοκιμάζει, ελέγχοντας τα όρια της.

Οι πρόσφατες δηλώσεις του κυβερνητικού σχήματος δια στόματος του υφυπουργού οικονομικών ευελπιστούν να μας πείσουν για το απίστευτο: Η Βουλή έχει τον έλεγχο της κατάστασης.

It will save you

Οι νέες «φοροελαφρύνσεις» περιλαμβάνουν τη μείωση του ΕΝΦΙΑ παράλληλα με  προοπτική μετατροπής του σε πόρο για τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ταυτόχρονα υπόσχονται τη διαμόρφωση του ανώτατου συντελεστή φορολογίας εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων στο 32%, έναντι 42% που είναι σήμερα, και την πιθανή κατάργηση των τεκμηρίων εντός του 2015.

Κατά την ομιλία του σε εκδήλωση που διοργανώνει η Φορολογική Επιτροπή του Ελληνομερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου, ο υφυπουργός Οικονομικών κ.Μαυραγάνης τόνισε: "Ο σχεδιασμός μας για το άμεσο μέλλον προβλέπει τη συνέχιση και επέκταση της μείωσης των φορολογικών βαρών αξιοποιώντας την επίτευξη σταθερής δημοσιονομικής ισορροπίας και τη δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων, όπως επίσης τη μεγαλύτερη συμμόρφωση, αλλά και τη μετάβαση στην εποχή της ανάπτυξης που δίνει αυτά τα περιθώρια".

Επιπρόσθετα τάραξε τα τραπεζικά νερά η πρόταση για τα κόκκινα δάνεια που παρουσίασε ο κ. Δένδιας με βάση την οποία το μεγαλύτερο μέρος του δανείου θα αποπληρώνεται κανονικά με την καταβολή μικρότερης δόσης, αφού πλέον το ποσό της άμεσης οφειλής του δανειολήπτη θα είναι χαμηλότερο και «πάγωμα» ενός μέρους του δανείου και τη μεταφορά της υποχρέωσης αποπληρωμής του στο μέλλον (ύστερα από 10 ή 15 χρόνια).

Το σχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης που παρουσιάστηκε δημιουργήθηκε με γνώμονα διεθνείς πρακτικές αποπληρωμής χρεών, πράγμα καταρχήν θετικό∙ ωστόσο τα εθνικά στελέχη των τραπεζών εμφανίσθηκαν την περασμένη Δευτέρα αιφνιδιασμένα και δύσπιστα από τις κυβερνητικές εξαγγελίες. Ενδεικτικά (κατά το τραπεζικό σύστημα) τα μη εξυπηρετούμενα στεγαστικά δάνεια είναι αλλά περίπου 20 δισ. ευρώ, και δηλαδή επί του συνόλου των  στεγαστικών δανείων  ύψους 69 δισ. ευρώ, δεν εξυπηρετείται κανονικά το 30%, και όχι τα αντίστοιχα υψηλότερα ποσοστά που επικαλείται το Υπουργείο.

Τέτοιες τακτικές απελπισίας μόνο σαν παρωδία μπορούν να χαρακτηριστούν. Η συνεχής προσβολή της πραγματικής οικονομίας αλλά και της νοημοσύνης των πολιτών, δεν μπορεί να αντισταθμιστεί από φανταχτερές κυβερνητικές δηλώσεις που στο κάτω κάτω είναι και αυτονόητες.

Όπως και να έχει, ξεκάθαρα αυτές πρόκειται για προεκλογικές δηλώσεις και κινήσεις. Η αστάθεια έχει κατακλύσει το πολιτικό σκηνικό και το ρολόι μετράει αντίστροφα.  Πλέον φαίνεται πως ούτε η ίδια η κυβέρνηση δεν έχει μείνει ανεπηρέαστη ∙ εδώ και καιρό εξάλλου φαίνεται πως είναι στα τελευταία της, πλέον όμως βρίσκεται σε απόλυτη σύγχυση. Όλοι οι κυβερνητικοί παράγοντες, παρακολουθούν καθημερινά αληθινές δημοσκοπήσεις και έχουν πάρει απόφαση  πως η διαφορά με το ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πάνω από 5%, καθώς  τα ποσοστά τους πλέον «πασοκοποιούνται» ∙ καταρρακώνονται δηλαδή  επιμένοντας σε μια πολιτική που συνεχώς γίνεται προσπάθεια να χαρακτηρισθεί ως «αναγκαία», «αναπτυξιακή» και «μακροπρόθεσμα ωφέλιμη».

Συνειδητοποιούν πως δεν έχουν την πλειοψηφία με το μέρους  τους στις επιλογές που κάνουν, πως ο χρόνος τους τελειώνει με γοργούς ρυθμούς, ήδη μετά τη θέσπιση του ΕΝΦΙΑ.

Σπύρος Σκιαδόπουλος

Πρώτα ανακάλυψα ότι θέλω να γίνω developer, μετά ανακάλυψα ότι θέλω να γίνω δημοσιογράφος, και μετά πολιτικός μηχανικός. Τελικά έγινα περίπου δικηγόρος. Τι συνέβη;