ΜΠρ Κέρκυρας 1928/2025
Με την υπ’ αριθμ. 1928/2025 απόφασή του, το Μονομελές Πρωτοδικείο Κέρκυρας απέρριψε ως μη νόμιμη αίτηση οργανισμού συλλογικής διαχείρισης συγγενικών δικαιωμάτων, με αντικείμενο τον προσωρινό καθορισμό και την καταβολή εύλογης και ενιαίας αμοιβής για χρήση ηχογραφημένης μουσικής σε επιχειρήσεις εστίασης.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν επιτρέπεται ο προσωρινός καθορισμός της αμοιβής του άρθρου 49 Ν. 2121/1993 με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων για χρήσεις μουσικής που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί και ολοκληρωθεί πριν από την κατάθεση της αίτησης.
Για τις παρελθούσες αυτές χρήσεις είναι επιτρεπτός μόνο ο οριστικός καθορισμός της αμοιβής από το αρμόδιο δικαστήριο, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών.
Η παρούσα δημοσιεύεται από τον Σπ.Σκιαδόπουλο, Δικηγόρο Κέρκυρας, ο οποίος παραστάθηκε κατά τη συζήτηση. Δεν αποτελεί επίσημο αντίγραφο της απόφασης :
ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
ΑΠΟΦΑΣΗ 1928/2025
Αριθμός Απόφασης: 1928/2025 (αριθμός κατάθεσης αίτησης ……./2025)
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων)
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή [ΑΝΩΝΥΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ], Πρόεδρο Πρωτοδικών, η οποία ορίσθηκε κατόπιν κλήρωσης.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του την …………….. 2025, χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέως, για να δικάσει την με αριθ. καταθ. ………..-2025 αίτηση με αντικείμενο την πνευματική ιδιοκτησία.
ΑΙΤΟΥΣΑ: [ΑΝΩΝΥΜΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ].
ΚΑΘ’ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ: 1) [ΑΝΩΝΥΜΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ], 2) [ΑΝΩΝΥΜΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ], 3) [ΑΝΩΝΥΜΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ], 4) [ΑΝΩΝΥΜΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ]. Για τη δεύτερη καθ’ ης παρέστη ο δικηγόρος Σπυρίδων Σκιαδόπουλος. [ΑΝΩΝΥΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΛΟΙΠΟΙ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ]. Η τρίτη καθ’ ης δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Κατά την εκφώνηση της ως άνω υπόθεσης και κατά τη συζήτησή της, Οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως εκτίθεται ανωτέρω και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν προφορικά τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν αυτοί δεκτοί, καθώς και όσα διαλαμβάνονται στα έγγραφα σημειώματα που κατέθεσαν.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ
Η αιτούσα παραιτήθηκε παραδεκτά, από το δικόγραφο της αίτησης, ως προς την τρίτη των καθ᾽ ών η αίτηση, με προφορική δήλωση του πληρεξουσίου της δικηγόρου στο ακροατήριο, η οποία επαναλήφθηκε και με το σημείωμά της και σημειώθηκε από τη Δικαστή του παρόντος Δικαστηρίου επί του δικογράφου της αίτσης, με αποτέλεσμα η αίτηση να θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε ως προς αυτήν (άρθρα 294 εδ. α’, 295 παρ. 1 εδ. α’, 297 και 299 ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται κατ’ αναλογία και στην προκείμενη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων).
Η αιτούσα, με την υπό κρίση αίτηση, ισχυρίζεται ότι συστάθηκε και λειτουργεί νόμιμα κατά τις διατάξεις του Ν. 2121/1993 ως μόνος αντιπροσωπευτικός οργανισμός συλλογικής διαχείρισης και προστασίας των περιουσιακών συγγενικών δικαιωμάτων των Ελλήνων μουσικών, τραγουδιστών και παραγωγών υλικών φορέων ήχου με μέλη και μοναδικούς εταίρους της την αστική μη κερδοσκοπική εταιρία με την επωνυμία [ΑΝΩΝΥΜΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΕΠΩΝΥΜΙΑ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ], η οποία αντιπροσωπεύει τους παραγωγούς υλικών φορέων ήχου, τον οργανισμό συλλογικής διαχείρισης με την επωνυμία [ΑΝΩΝΥΜΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΕΠΩΝΥΜΙΑ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ], ο οποίος αντιπροσωπεύει τους ερμηνευτές Καλλιτέχνες και τον οργανισμό συλλογικής διαχείρισης με την επωνυμία [ΑΝΩΝΥΜΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΕΠΩΝΥΜΙΑ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ], ο οποίος αντιπροσωπεύε! τους εκτελεστές καλλιτέχνες, και ότι η λειτουργία εγκρίθηκε με την υτ' αριθμόν ΥΠΠΟΤ/ΓΑΣΠΙ/ΔΙΓΡΑΜΙ/Θ686/1240435 απόφαση του Υπουργού Πολιπισμού και Τουρισμού (ΦΕΚ Β’ 3245/30.12.2011). Ότι σε κάθε περίπτωση οι τρεις ως άνω οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης-μέλη της έχουν συνάψει τις αναλυτικά αναφερόμενες συμβάσεις αμοιβαιότητας, δυνάμει των οποίων οἱ αλλοδαποί δικαιούχοι ανέθεσαν σε αυτούς, και αυτοί με τη σειρά τους στην ίδια, με πληρεξουσιότητα και κατ’ αποκλειστικότητα, Τη διαχείριση και είσπραξη της εύλογης και ενιαίας αμοιβής που δικαιούνται για τη Χρήση του ρεπερτορίου τους στην Ελλάδα. Ότι είναι ο μόνος και αντιπροσωπευτικός ενιαίος οργανισμός συλλογικής διαχείρισης, ο οποίος δικαιούται και υποχρεούται να διαχειρίζεται και να εισπράττει το δικαίωμα της εύλογης και ενιαίας αμοιβής του άρθρου 49 §1 Ν.2121/1993 στην ελληνική επικράτεια, ήτοι να διαπραγματεύεται και να εισπράττει ὑικαστικώς και εξωδίκως την εύλογη και ενιαία αμοιβή, εκπροσωπώντας τους οργανισμούς - μέλη της, και μάλιστα ανεξαρτήτως εάν η αξίωση αυτή γεννήθηκε πριν ή μετά από την ἱδρυσή της, αρκεί να μην εἶναι | επίδικη κατά τη στιγμή της ἵὄρυσης αυτής, έχει δε το τεκμήριο της νομμιμοποίησης για όλους τους δικαιούχους ημεδαπούς και αλλοδαπούς και για όλα τα έργα τους. Ότι τα μοναδικά μέλη της κατήρτισαν και γνωστοποίησαν στο κοινό το οικείο αμοιβολόγιο, το οποίο έχει γνωστοποιηθεί δημοσίως με τη δημοσίευσή του στις αναφερόμενες στο δικόγραφο τρεις ημερήσιες εφημερίδες και ότι το ίδιο αμμοιβολόγιο δημοσίευσε και η ίδια ως ενιαίος οργανισμός. Ότι το αμοιβολόγιο της ως προς τις επιχειρήσεις για τις οποίες η μουσική εἶναι απαραίτητη (Καφετέριες, μπαρ, μπυραρίε, μμμουσικές ταβέρνες, μουσικά μεζεδοπωλεία, Κλπ.), στις οποίες περιλαμβάνονται οι επιχειρήσεις των καθ’ ών η αίτηση, προβλέπει ειδική κατηγορία Α2 και η αμοιβή ορίζεται με εφάπαξ ποσό κατ έτος, υπολογιζόμενο σύμφωνα με την επιφάνεια της επιχείρησης και τους μήνες λειτουργίας αυτής εντός του έτους, και ότι στο πλαίσιο της επιχειρηματικής της δραστηριότητας, κατά τα αναφερόμενα στην υπό κρίση αίηση παρελθόντα έτη, οι καθ’ ων η αίτηση χρησιμοποιούσαν σε καθημερινή βάση, καθ’ όλη τη διάρκεια του ωραρίου λειτουργίας της επιχειρήσεώς τους, υλικούς φορείς ήχου που έχουν νόμιμα παραχθεί και φέρουν εγγεγραμμένες ερμηνείες-εκτελέσεις Ελλήνων και ξένων ερμηνευτών-εκτελεστών για την Ψυχαγωγία των πελατών της, Κάνοντας Χρήση του ενδεικτικά αναφερόμενου στο δικόγραφο ρεπερτορίου, χρήση η οποία είναι για τις εν λόγω επιχειρήσεις απαραίτητη και αποτελεί κύριο παράγοντα προσέλκυσης, διατήρησης και επαύξησης της πελατείας τους, προσαυξάνοντας με αυτόν τον τρόπο τα έσοδά τους. Ότι, αν και η ίδια κάλεσε αυτούς να της καταβάλουν τα ποσά που καθορίσθηκαν με βάση το νομίμως δημοσιευμένο αμοιβολόγιό της, οι καθ ών η αίπηση δεν ανταποκρίθηκαν στις προσπάθειες διαπραγμάτευσης. Ζητεί δε α) να καθοριστεί προσωρινά το ύψος της εύλογης και ενιαίας αμοιβής που δικαιούται για την παραπάνω αιτία ) στο ετήσιο ποσό των 1.500 ευρώ για τον πρώτο καθ’ ού για τα έτη από 2013 έως 2025, πλην των ετών 2020 και 2021, που ζητά το ποσό των 750 ευρώ/έτος, Και το ποσό των 1.800 ευρώ για το έτος 2024, πλέον του εκάστοτε αναλογούντος Φ.ΠΠ.Α., ί) στο ετήσιο ποσό των 2.100 ευρώ για τη δεύτερη καθ’ ής για τα έτη από 2017 έως 2025, πλην των ετών 2020 και 2021, που ζητά το ποσό των 1.050 ευρώ/έτος, και το ποσό των 2.920 ευρώ για το έτος 2024, πλέον του εκάστοτε αναλογούντος Φ.Π.Α., Π):στο ετήσιο ποσό των 3.000 ευρώ για την τέταρτη καθ’ ής για το έτος 2025 και το ποσό των 9.600 ευρώ για το έτος 2024, πλέον του εκάστοτε αναλογούντος Φ.Π.Α., β) να υποχρεωθούν οι καθ) ών η αίτηση να της καταβάλουν προσωρινά το ήμισυ των προαναφερόμενων ποσών, νομιμοτόκως από την επίδοση της αίτησης, και γ) να υποχρεωθούν οι καθ᾽ ών η αίτηση να προσκομίσουν καταλόγους με τους Τίτλους του μουσικού ρεπερτορίου που χρησιμοποίησαν κατά τα ως άνω έτη, προκειμένου η αιτούσα να προβεί στη διανομή των αμοιβών στους δικαιούχους, καθώς και να καταδικασθούν οι αντίδικοί της στα δικαστικά της έξοδα.
Με το ως άνω περιεχόμενο και αιτήματα, η αίτηση αρμοδίως καθ᾽ ύλη και κατά τόπο φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, κατ’ άρθρα θ685ξΊ ΚΠολΔ και 2257 Ν.448Ί1/2017, πλην όμως, κατά την άποψη που το παρόν Δικαστήριο Κρίνει ως πλέον ορθή δεν είναι νόμιμη. Ειδικότερα, δεν παρέχεται απὀ το νόμο η δυνατότητα του προσωρινού καθορισμού με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων της εύλογης και ενιαίας αμοιβής του άρθρου 49 Ν.2121/1993, εφόσον πρόκειται για αμοιβή που αφορά χρήση, η οποία έχει πραγματοποιηθεί και έχει παύσει σε προγενέστερο Χρόνο από την άσκηση της αίτησης, ως εκ τούτου, αληθών υποτιθέμενων όσων ισχυρίζεται η αιτούσα, τα αιτήματά της για προσωρινό καθορισμό της εύλογης και ενιαίας αμοιβής τους για το Χρονικό διάστημα των ετών από 2013 έως και 2024, ήτοι για χρήσεις που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί και παύσει πριν την άσκηση της κρινόμενης αίτησης, δεν είναι νόμιμα, καθώς για τις χρήσεις αυτές είναι επιτρεπτός μόνο ο οριστικός καθορισμός της εύλογης και ενιαίας αμοιβής της αιτούσας από το αρμόδιο δικαστήριο, με την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, και όχι ο προσωρινός καθορισμός της με την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (ΜΠΡΑΘ 4957/2025 και την σε αυτή εκτιθέμενη νομολογία και θεωρία, ΜΠρΚαβ 5950/2025 ΝΟΜΟΣ, ΜΠρΚερκ 1222/2025 αδημ.).
Κατόπιν των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμη, αλλά τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων πρέπει να συμψηφιστούν κατ’ άρθρο 179 ΚΠολΔ, καθώς η ερμηνεία τὠων κανόνων δικαίου που εφαρμόσθηκαν ήταν ιδιαιτερα δυσχερής και υφίσταται αποκλίνουσα νομολογία ως προς αυτήν, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσης.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΘΕΩΡΕΙ ότι η αίτηση δεν ασκήθηκε καὶ καταργημένη τη δίκη ως προς την τρίτη των καθ’ ών η αίτηση.
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των λοιπών διαδίκων.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση ως προς τον πρώτο, δεύτερη και τέταρτη των καθ’ ών.
ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ Τη δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων,
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στο ακροατήριό του, στην Κέρκυρα, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, χωρίς την παρουσία των
διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους και με τη σύμπραξη Γραμματέα για τη δημοσίευση, [ΑΝΩΝΥΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ], την 07 Νοεμβρίου 2025.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
