Μη με ρωτάς γιατί είμαι συνεργάτης.

*μιας αναγνώστριας μας εξ Αθηνών

Μη με ρωτάς γιατί δουλεύω σε γραφείο άλλου ως συνεργάτης και δεν ανοίγω δικό μου.Λες να μην το θέλω; Λες να ονειρεύτηκα τη ζωή μου δουλεύοντας 12ωρα σε γραφείο άλλου για υποθέσεις άλλου,όχι δικών μου πελατών; Πιστεύεις ότι ήθελα να γίνω υπάλληλος;Αλλιώς, την ονειρεύτηκα τη δικηγορία, το ομολογώ.

Γιατί δεν ανοίγω δικό μου γραφείο;Γιατί απλούστατα φοβάμαι.Φοβάμαι ότι το τηλέφωνο δεν θα χτυπάει ή και αν χτυπήσει,οι 2 υποθέσεις το μήνα δεν θα είναι αρκετές για να συντηρήσω το γραφείο μου, να πληρώνω λογαριασμούς, ασφαλιστικές εισφορές και να ζω κιόλας. Συνεπώς, μένω εδώ, να δουλεύω σε γραφείο άλλου, προετοιμάζοντας τις υποθέσεις του σαν αφανής ήρωας και οι δικές μου υποθέσεις να είναι το έξτρα στον όποιο μισθό παίρνω.

Μην μου λες ότι εσύ άνοιξες το γραφείο σου σε άλλες εποχές και πως και για σένα ήταν δύσκολο.Να σου θυμίσω ότι μιλάς για μια άλλη Ελλάδα, που το βασικό έσοδο των δικηγόρων ήταν οι παραστάσεις στα συμβόλαια, που πλήρωνες ασφαλιστικές εισφορές με το μέρισμα, που δεν είχες ΦΠΑ 24%, που οι πελάτες σου ήταν εύρωστοι ή σε κάθε περίπτωση, δεν έκαναν έρευνα αγοράς και έδιναν αγόγγυστα τα χρήματα που τους ζητούσες, δεν ήταν αυξημένα τα παράβολα, ένσημα, χαρτόσημα κλπ. Να σου θυμίσω ότι κάποιοι από μας δεν πήραμε καν την επιδότηση που έπαιρναν οι νέοι ελεύθεροι επαγγελματίες, γιατί δεν υπήρχαν πια ΕΣΠΑ ή άλλα προγράμματα επιδότησης νέων επαγγελματιών ούτε άτοκα δάνεια από το Ταμείο Νομικών.

Τέλος, δεν έχεις κανένα αλλά ΚΑΝΕΝΑ δικαίωμα να μου κουνάς το δάχτυλο εσύ που πήρες το γραφείο του μπαμπάκα σου και την πελατεία του ΟΥΤΕ εσύ που ναι,μεν ο μπαμπάς δεν είναι δικηγόρος αλλά μπορεί να σε στηρίξει και να σου ανοίξει το γραφείο και να σου πληρώνει το ενοίκιο και τις εισφορές για να μεγαλοπιάνεσαι εσύ ότι έχεις δικό σου γραφείο ενώ ο καημένος συμφοιτητής σου δουλεύει σε γραφείο άλλου.