Είδα το "Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ" και έχω να πω αξιοπρεπέστατο και κάτι παραπάνω. Εξαιρετικά σημαντικό μάθημα ότι μπορείς να γυρίσεις φανταστική ταινία με budget 2 υπόστεγα, κολλημένες τσίχλες κάτω από το θρανίο και 3 πίτσες.
Η κάμερα είναι μέσα στο τατάμι με έναν δυναμισμό και μονόπλανα με διάρκεια, σαν να είναι απο φυσικού τους. Το σενάριο έχει την (σωστή) ροή του. Καταβαίνεις γιατί πάμε στο επόμενο βήμα, και πότε είμαστε έτοιμοι.
Ακόμα κι αν κάποιος ισχυριστεί ότι πατάει σε γνώριμα μονοπάτια της αθλητικής ταινίας, θα πω πως το κάνει με τέτοια σιγουριά και συνέπεια που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από αντίστοιχες παραγωγές του εξωτερικού, ενώ σίγουρα στέκεται πολύ ψηλότερα από τον μέσο όρο των εγχώριων προσπαθειών. Τα highs είναι πραγματικά highs και τα lows σε χτυπούν εκεί που πρέπει.
Το πιο σημαντικό ίσως είναι ότι προσφέρει μαθήματα, για νέους αθλητές, για ανθρώπους που παλεύουν με στερεότυπα, αλλά και για όλους μας, χωρίς «μπιρι μπίρι». Οι χαρακτήρες σκιαγραφούνται καθαρά. Καταλαβαίνεις το ποιόν των όλων χαρακτήρων χωρίς να αναλύουμε 150 χρόνια και δίνει και έναν αντίλογο στον καθένα. Ο Δάσκαλος είναι σκληρός και συγκεκριμένος, αλλά ίσως είναι υπερβολικά σκληρός. Η αντίπαλος θέλει να κερδίσει με κάθε τρόπο, αλλά είναι ευθύς. Η Πάττυ είναι.....η Πάττυ οκ, βρίσκει τον εαυτό της.
Η ταινία κάνει μια παράκαμψη που την δικαιώνει τελικά. Εκεί που πάει να γίνει woke/me too/κλισέ τελικά το γυρίζει και γίνεται anti woke, χωρίς να ενδίδει σε κάτι εύκολο σεναριακά. Δείχνει τελικά ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να χρησιμοποιήσει το οτιδήποτε για να σε εκμεταλλευτεί.
Να πάω και εγω στα κλισέ, και να πω ότι είναι ένα coming of age story (άντε) στην Μόρντορ (Ελευσίνα ή Λαύριο, Μόρντορ όπως και να έχει) με γεύση Καράτε Κίντ. Τελικά σε κερδίζει ήσυχα χωρίς πολλά πολλά.
Στο τέλος, το «γλυκό» δένει. Μεγάλη επιτυχία αυτό. Μπορεί να είναι μια γεύση που την έχουμε ξαναδοκιμάσει, αλλά είναι καλοφτιαγμένη, με σωστές αναλογίες. Την προτείνω ανεπιφύλακτα. Αν τέτοιες παραγωγές στηριχθούν, ίσως δούμε περισσότερες ελληνικές ταινίες που δεν φοβούνται να πουν απλά, καθαρά και δυνατά μια ιστορία.
Υ.Γ. Μεγάλο bait το αεροπλάνο της Ολυμπιακής. Τελευταία 15ετία μόνο στα όνειρα μου τα βλέπω.
Υ.Γ.2. Θέλω να βάλετε στην θέση της Ζωής έναν άντρα αντίστοιχης ηλικίας. Ξαφνικά η ταινία γίνεται ΧΟΡΡΟΡ/ΣΛΑΣΕΡ/SCREAM. Οπότε σωστή η επιλογή της ταινίας.
Υ.Γ.3. Ακόμα δεν καταλαβαίνω πως δουλεύει το Τζούντο. Το ευτυχές για την ταινία είναι ότι δεν έχει σημασία.
