Ποιες «γραβάτες»;

*της Ντιάνα Μ. Κατσάρεβιτς, Δικηγόρου παρά Πρωτοδίκαις Κοζάνης

Τον τελευταίο καιρό ακούμε συνεχώς την κοινή γνώμη να κάνει λόγο για «γραβάτες», «προνομιούχο τάξη», «βολεμένους που επιβιώνουν με αποθέματα λίπους» που «πρέπει επιτέλους να πληρώσουν» και δε συμμαζεύεται.

Ας αναλογιστούμε λίγο όμως ποια είναι η πραγματικότητα, αφού αναλύσουμε την κατάσταση όσο πιο αντικειμενικά και σφαιρικά γίνεται.

Καταρχάς, ποιες είναι αυτές οι περιβόητες «γραβάτες» (όρος που δυστυχώς δεν είναι εξολοκλήρου εξωνυμικός και υποστηρίχθηκε/ανακυκλώθηκε αρκετά εκ των έσω: βλ. λ.χ. Οι γραβάτες τραγουδάνε). Πρώτα απ’ όλα, πολλοί από τους δικηγόρους πλέον είναι άτομα που ανήκουν σε κατώτερα οικονομικά στρώματα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά ορισμένες φορές προέρχονται επιπλέον από οικογένειες που μαστίζονται από την ανεργία, είναι μονογονεϊκές, τρίτεκνες ή πολύτεκνες, αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα αναπηρίας ή εν γένει υγείας, χωρίς κοινωνική ασφάλιση, χωρίς ακίνητη περιουσία ή είναι οικονομικοί μετανάστες, που πέραν όλων των άλλων, δεν έχουν, πολλές φορές, δυνατότητα οιασδήποτε φύσεως αρωγής από συγγενικά πρόσωπα, όταν αυτά παραμένουν στη χώρα καταγωγής.

Πλέον, ο υπερβολικός αριθμός εισακτέων στις Νομικές Σχολές της χώρας, επιτρέπει να μπαίνουν στην ήδη κρανίου-τόπος-αγορά-εργασίας τόσο πολλοί δικηγόροι, που στατιστικά οπωσδήποτε αρκετοί από αυτούς θα ανήκουν σε κάποια από τις παραπάνω ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες. Κάτι που αποτελεί ανείπωτη τραγική ειρωνεία, όταν τα άτομα τα οποία έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη να βιοποριστούν ακολουθούν εν αγνοία τους μια επιλογή που εξελίσσεται στο ακριβώς αντίθετο σενάριο απ’ ότι περίμεναν: καταδίκη, ματαίωση, χρέη, απελπισία και αδιέξοδο.

Ένα μεγάλο μέρος, επιπλέον, του δικηγορικού κόσμου, ανήκει σε αυτούς που, ενώ στο παρελθόν είχαν εξασφαλίσει από το επάγγελμά τους οικονομική επιφάνεια και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, τώρα πια μέρα με τη μέρα λιγοστεύει το απόθεμα από τα έτοιμα και εξαρτώνται όλο και περισσότερο από άτομα με συζυγική, συγγενική ή φιλική σχέση.

Φυσικά, δεν ισχυρίζομαι ότι αυτή είναι η αντιπροσωπευτική εικόνα ΟΛΩΝ των δικηγόρων. Εννοείται πως όχι. Αλλά δεν γίνεται να επιτρέψουμε, για τον παιδαριώδη λόγο της ύπαρξης μερικών μεγαλοδικηγόρων και άλλων τόσων που δεν χρειάστηκε ποτέ να βιοποριστούν από το επάγγελμα, να ισοπεδωθεί οικονομικά και να εξαφανιστεί επαγγελματικά τεράστιος αριθμός δικηγόρων που απλά τη βγάζουν δεν τη βγάζουν.

Επανερχόμαστε, λοιπόν, στο θεμελιώδες αρχικό ερώτημα: Ποιες είναι αυτές οι «γραβάτες»; Προφανώς όσοι από τους αντιπροσώπους και τα απλά μέλη του δικηγορικού σώματος επιτρέπουν, ανέχονται και άμεσα ή έμμεσα συμμετέχουν στον διασυρμό και ευτελισμό του λειτουργήματός μας και στην οικονομική μας εξόντωση, αφού ξέρουν (ή νομίζουν) ότι δεν θα επηρεαστεί η βόλεψή τους από τις καταστροφικές τους ενέργειες στο παραμικρό. Ποιες νομίζει όλος ο κόσμος ότι είναι οι «γραβάτες»; Όλοι αδιακρίτως οι δικηγόροι, συμπεριλαμβανομένου του απλού παιδιού του μεροκαματιάρη/άνεργου/υπο-αυτοαπασχολούμενου/χαμηλόμισθου/χαμηλοσυνταξιούχου που κατάφερε με θυσίες να σπουδάσει μια επιστήμη και μάταια αγωνίζεται να επιβιώσει οικονομικά, επαγγελματικά και ψυχικά αλλά μέσα από τους τόνους λάσπης ειδικά των τελευταίων μηνών παρουσιάζεται εμπαικτικά σαν παράσιτο και προνομιούχος κηφήνας της κοινωνίας. Συγχαρητήρια στους ιθύνοντες!