ΤΑ ΕΥΤΡΑΠΕΛΑ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ ΜΑΣ

Της συντακτικής ομάδας..

Είσαι επιτέλους διακοπές. Τι σημαίνει αυτό;; Σημαίνει πως έναν ολόκληρο μήνα πριν την άδεια σου, το έπαιζες «Μάρθα Βούρτση» στο γραφείο. Δηλαδή μουρμούριζες (όταν, φυσικά, δεν άκουγε ο μεγάλος) πως δεν αντέχεις άλλο, που τι κατάσταση είναι αυτή κατακαλόκαιρο, που αϊ στο καλό όλα τα θυμηθήκαν τελευταία στιγμή, που τι ζέστη είναι αυτή πάλι Παναγία μου, που θα ψηθούμε μαζί με το τσιμέντο, ενώ παράλληλα επινοούσες 100 διαφορετικές διατάξεις για να νομοθετηθεί η καλοκαιρινή άδεια - διακοπές, κατά το χρονικό διάστημα από 1η Ιουνίου έως και 15η Σεπτεμβρίου (justathoughtguys..).

Εν τέλει, φτάνει η ιερή στιγμή της άδειάς σου και εκεί που περιμένεις να ξεκουραστείς σε ένα νησάκι «σκάνε» οι εκπλήξεις η μία μετά την άλλη. Πάμε.

Σύμπτωμα πρώτον:

Είναι 1:00 η ώρα, είμαι με το κοστούμι ακόμα στο γραφείο και στις 2:00 σαλπάρει το πλοίο μου. Τρέχω μέχρι το σπίτι, μπαίνω μέσα, τα πετάω όλα κάτω (γραβάτες, σακάκια, ημερολόγια, ντοσιέ και φακέλους) και ετοιμάζω, σε χρόνο ρεκόρ, το βαλιτσάκι των διακοπών μου. Προλαβαίνω το πλοίο στο τσακ και νιώθω power. Έλα, όμως, που το απόγευμα φτάνοντας στο νησί συνειδητοποιώ πως έχω ξεχάσει όλες τις βερμούδες μου στο σπίτι και το μόνο που έχω μαζί μου είναι το μαγιό Οκ, κατεβάζω 2-3 καντήλια, αλλά μετά σκέφτομαι ευκαιρία για ψώνια, so what;; Το χειρότερο είναι να ξεχάσεις βρακιά, λέει η Δήμητρα και ο Αντώνης ανταπαντά, ναι λες και τα χρησιμοποιείτε.. Κορίτσια, ψυχραιμία!!

Σύμπτωμα δεύτερον:

Βρίσκεσαι στην παραλία, βαδίζεις με ύφος αγέρωχο επί του ξύλινου διαδρόμου που έχουν τοποθετήσει (ώστε να μη καίγονται τα ψιλόλιγνα ποδαράκια σου) και σχεδόν έχεις φτάσει στις πρώτες σειρές, διότι τρομάρα σου θέλεις πρώτο τραπέζι ακόμα και στην παραλία.Το αξίζεις, όμως, να πάρει η ευχή!! Καθώς προχωράς με τις φλιπφλοπ σου, αισθάνεσαι να αφήνεις πίσω ένα μέρος του εαυτού σου, καθώς σπάει η σαγιονάρα, κάνεις 2-3 βήματα χωρίς ισορροπία και σωριάζεσαι, εν τέλει, μαζί με τον εξοπλισμό σου, όχι στο σκάμμα, αλλά στην ξαπλώστρα ανυποψίαστου μέχρι στιγμής παραθεριστή, ο οποίος βρίσκεται στην αγκαλιά του Μορφέα (και εσύ ξαφνικά στη δική του). Φυσικά το σκηνικό έχει απολαύσει όλη η παραλία. Αφήνεις την σπασμένη σαγιονάρα όπισθεν, αφήνεις και την αξιοπρέπεια σου, ανοίγεις έναν λάκκο στην άμμο και μπαίνεις μέσα. Φυσικά, οι φίλοι σου αν θέλουν να χαρακτηρίζονται έτσι, το έχουν βιντεοσκοπήσει, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ δεν σε βοήθησαν (ίσα-ίσα έκαναν ότι δεν σε ήξεραν) και το βιντεάκι μετράει ήδη 5.000 views στο youtube!! Sameonthemnotonyou!!

Σύμπτωμα τρίτον:

Πλατσουρίζεις στα καταγάλανα νερά σαν το δελφίνι, αλλά παρατηρείς πως τα άκρα σου έχουν ζαρώσει και για αυτό αποφασίζεις να διαβείς κατά μήκος της παραλίας, να στεγνώσεις λιγάκι και να δείξεις και το κορμί σου. Βαδίζεις αμέριμνη στην άμμο, απολαμβάνεις έτι μια φορά τον ήλιο και το τοπίο, ευγνωμονείς τον ύψιστο που είσαι διακοπές (άλλοι δεν δύνανται αχάριστε..) και από το πουθενά, νιώθεις ένα δυνατό χτύπημα ακριβώς στο Δόξα Πατρί, ενώ παράλληλα ακούς σαν όνειρο μια φωνούλα να λέει «ΠΡΟΣΕΧΕ». Ο κόσμος γύρω σκοτεινιάζει, παραπατάς με περισσή χάρη, που, αν ήταν άλλη ώρα, θα το έλεγες και ζεμπεκιά και συνειδητοποιείς πως το όπλο δεν ήταν άλλο από μπαλάκι ρακέτας, που κάποιοι συνδαιτημόνες αποφάσισαν να εξασκήσουν και για κακή σου τύχη πάνω σου. Ανώριμες αντιδράσεις: μηνύσεις, καταγγελίες, επιφωνήματα.. ώριμες: το βράδυ που θα βγεις για ποτό καλού κακού, φέρσου σαν σταρ, φόρα κουκούλα και κρύψε όσο μπορείς το τρίτο μάτι, που έχει φυτρώσει ανάμεσα στα φρύδια σου. P.s. Ζητούμε να ποινικοποιηθεί αυτό το άθλημα. «Όχι ρακέτες σε θάλασσες και ακτές»

Σύμπτωμα τέταρτον:

Πας για το πρώτο σου μπάνιο και επειδή είσαι στερημένος από παραλίες, θάλασσες κλπ, την αράζεις 4-5 ώρες. Δεν κουνιέσαι με τίποτα και λες αφήστε με να απολαύσω τον ήλιο μου. Οκ, το θέμα είναι ότι είσαι και ξεχασιάρης (βλέπε βερμούδες παραπάνω) και δεν έχεις πάρει αντιηλιακό. Το αποτέλεσμα; Κατακαίγεσαι, βάζεις γιαούρτια, αυγά, αλόη, bepanthol, και ότι άλλο γιατροσόφι μπορεί να φανταστεί κανείς, αλλά δεν περνάει με τίποτα. Περαστικάαα  μου. Τώρα ξεφλουδίζω σα το φίδι.

Σύμπτωμα πέμπτον:

Είσαι στην ευχάριστη (;) θέση να κάνεις τις μεταφορές της παρέας με το αυτοκίνητο. Είναι, λοιπόν, πρωί, ώρα επτά και είσαι με το ένα πόδι στο κρεβάτι, το οποίο απέχει κάποια χιλιόμετρα. Στο αυτοκίνητο όλοι κοιμούνται, έχεις διαδρομή όμως μπροστά οπότε πρέπει να μείνεις ξύπνιος. Ανοίγεις ραδιόφωνο, έλα όμως που στο νησάκι που αποφασίσατε φέτος να παραθερίσετε, ο τοπικός σταθμός είναι ένας και επανέρχεται σε λειτουργία στις 8 π.μ. Στο δρόμο ψυχή ζώσα, σκοτάδι και κακό. Αισθάνεσαι τα ματόκλαδα να κλείνουν. Η λύση είναι οδοντογλυφίδα, αλλά δεν έχεις. Προσπαθείς να ξυπνήσεις τους υπόλοιπους εις μάτην. Τι κάνεις λοιπόν. ΔΕΝ ΟΔΗΓΕΙΣ, ενώ νυστάζεις τόσο. Κάνεις στην άκρη, ανοίγεις τα παραθυράκια για δροσούλα και κοιμάσαι και εσύ. Το πρωί όμως ξυπνάς από άγνωστες φωνές. Έχεις παρκάρει σε ξένη ιδιοκτησία και έχεις ρίξει και ένα μικρό (τόσο δα τοιχίο). Να μην καταπατούσατε τον δρόμο κύριοι, η αντίδραση σου..

Σύμπτωμα έκτον:

Μπαίνω σε ένα γυναικείο μαγαζί με μία φίλη μου που θέλει να δοκιμάσει ένα φόρεμα. Πιάνω την κουβέντα με την πωλήτρια, σα κοινωνικό ον που είμαι. Πετάγεται η φίλη μου, ωραίο το φόρεμα ρωτάει, της λέει η πωλήτρια σταμάτα εδώ έχουμε άλλα τώρα.. Με τα πολλά, μιλάει αποκλειστικά μαζί μου και δείχνει πλήρη αδιαφορία για την πώληση του φορέματος. Οκ, ρωτάει με τι ασχολούμαι, της απαντώ και εκεί αρχίζει: Θέλω να χωρίσω με τον άντρα μου, δεν έχω σεξουαλική ζωή, και από που είσαι; Aαα.. είστε πολύ στρέιτ εκεί (έλα Παναγιά μου). Θα μου δώσεις το τηλέφωνό σου να μου κάνεις το διαζύγιο; Γράφε. 698.. Οκ, θα σε πάρω μου λέει, πέρασαν οι μέρες τίποτα αυτή. Η κάφρικη πλευρά μου, βγήκε  προς τα έξω. Περνάω από το ίδιο μαγαζί, με μία άλλη φίλη μου, μπαίνω μέσα, της πέφτει το σαγόνι (της πωλήτριας), με πλησιάζει και αφού συνήλθε από το σοκ, μου λέει, με άααλλη σήμερα;;;; Η φίλη, πέρα από πανέμορφη, και καλή θεατρίνα (!!), μπαίνει αμέσως στο ρόλο. Με ένα ύφος, λες και την κεράτωσα, λέει, με ποιά άλλη ήρθες εδω;;;; Η πωλήτρια καταλαβαίνει την γκάφα της, φεύγουμε με τη φίλη μου και με το που βγαίνουμε από το μαγαζί πεθαίνουμε στα γέλια. Καλές πωλήσεις να της ευχηθώ!!

Σύμπτωμα έβδομον:

Eίσαι διακοπές και λες να βγείς για 1-2 ποτάκια. Πας σε ένα μαγαζί, το διασχίζεις με περίσσεια χάρη και αράζεις στο μπαρ. Ξαφνικά, αρχίζουν και φυτρώνουν γκόμενοι γύρω σου. Σε πλησιάζουν οι πιο θαρραλέοι και αρχίζουν: Πως σε λενε,  με τι ασχολείσαι κλπ. Μόλις τους πεις δικηγόρος ξεκινάει το παραλήρημα, θα με πας μέσα;; Αγορεύεις και στα δικαστήριο δηλαδή;; Φοράτε ταγιεράκι εκεί που δουλεύετε και άλλα τέτοια χαριτωμένα. Ε, τα 1-2 ποτάκια, αναγκαστικά γίνονται 3-4-5, για να αντέξεις όλα αυτά. Τουλάχιστον αυτό συμβουλεύει η Ειρήνη στην Δήμητρα, που αντιμετωπίζει το πρόβλημα.

Τα παραπάνω ήταν τα ευτράπελα των διακοπών μας, αλλά έχουμε και ένα ακόμα (ευτράπελο) που δεν ήταν διακοπών, όμως, αξίζει να ανέβει για δύο λόγους. Πρώτον, για συμπαράσταση στον εργαζόμενο δικηγόρο που κρατά τη θέση του και δεύτερον γιατί αποτελεί λίγο πολύ μία ιστοριά που όλοι έχουμε βιώσει στο περίπου.

Είσαι 2 Αυγούστου στο γραφείο, γιατί….ξέρεις, το κάνεις επειδή το θες, όχι αναγκαστικά. Και έχεις όλες αυτές τις μικρο-διεκπεραιωτικές  δουλειές. Ξέρεις ποιες λέω, αυτές που θα σε σηκώσουν το πρωί για να κατέβεις, αλλά δεν θα σε πληρώσουν ποτέ (πήγαινε φέρε εκείνο το φάκελο, πάρε αυτό το πιστοποιητικό,  να κάνουμε μια αίτηση στο Δήμο κτλ κτλ). Ήταν, λοιπόν, να βγάλω ένα απόγραφο απόφασης προς εκτέλεση, και δίνω στον πελάτη να κόψει το παράβολο του τέλους απογράφου. Το κόβει, μου το φέρνει, κάνω την αίτηση, δεν ξέρω εάν έχει εκδοθεί ακόμα, δεν τσέκαρα.

Με παίρνει τηλέφωνο ο πελάτης:
-Μου είπε ο δικαστικός επιμελητής πως θέλουμε επιταγή, και να κοινοποιήσουμε…
--Ναι, οκ , πρέπει να πάρουμε το απόγραφο πρώτα και μετά να κάνουμε αυτά.
-Ναι, αλλά σε πλήρωσα.
--Ορίστε;;;;
-Αμοιβή του δικηγόρου λέει, είναι σε εκείνο το παράβολο της εφορίας που σου έφερα.
--Και πότε μου έδωσες λεφτά στο χέρι και δεν τα πήρα;
- Η αμοιβή είναι στο παράβολο.
--Αφού τα πήρε το κράτος αυτά, τα έδωσες, πως είναι αμοιβή δικηγόρου;
-Μου είπε η υπάλληλος πως είναι αμοιβή δικηγόρου.
--Οκ, και εγώ λέω ότι είναι για τον Τσίπρα.
--Α ρε Τσίπρα τι μας έκανες, μας έχεις ...(βγάζω το τηλέφωνο από το αυτί για λίγο...)
--Ελά γεια, γεια. Τουττ τουτττ..
-Γεια σου αγόρι μου.

Και 2 Αυγούστου, και απλήρωτη δουλειά, και σπέσιαλ περιποίηση και νομίζουν ότι τα έξοδα τα βάζεις στην τσέπη σου και δεν πήγα  διακοπές..