Φήμες για Δικηγόρους : True or False?

Αν εσείς έχετε ακούσει διάφορα να λέγονται για τους δικηγόρους (είτε μιλάμε για φοιτητές της Νομικής, είτε για ασκούμενους, είτε για επαγγελματίες δικηγόρους), φανταστείτε μόνο τι ακούσαμε εμείς πριν την εισαγωγή μας στη Νομική σχολή, καθ’ όλη τη διάρκεια των σπουδών μας και κυρίως μετά την αποφοίτηση. Ας επικεντρωθούμε όμως στις κυριότερες φήμες που αναφέρονται στους δικηγόρους σε παγκόσμια κλίμακα και πάμε να δούμε αν και κατά πόσο ισχύουν.

Τι λέτε εσείς:

1. Είμαστε ψεύτες. Και με τη βούλα. Σκαρφιζόμαστε κάθε είδους ψέμα, από το πιο απλό μέχρι το πιο σύνθετο κι όποιον πάρει ο χάρος. Κοινώς; Αδιαφορούμε για τις συνέπειες του ψέματός μας και δε μας νοιάζει τίποτε άλλο, αρκεί να μας πιστέψουν. Κι αυτό λόγω της φύσεως του επαγγέλματός μας που απαιτεί συχνά ψεματάκια, αθώα ή και μεγαλύτερα.

2. Είμαστε ψωνάρες. Με όλη τη σημασία της λέξεως όμως. Νομίζουμε ότι είμαστε ανώτεροι από όλους τους άλλους, έστω κι αν διαθέτουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο όπως εμείς. Ακόμη δηλαδή κι αν πρόκειται για γιατρούς, οικονομολόγους ή αποφοίτους της πολυτεχνικής σχολής, εμείς συγκριτικά με αυτούς έχουμε την εντύπωση ότι είμαστε κάτι διαφορετικό και μακράν καλύτερο.

3. Έχουμε dress code. Ντυνόμαστε με συγκεκριμένα ρούχα, με συγκεκριμένο τρόπο, με συγκεκριμένο style τέλος πάντων. Εδώ περιλαμβάνεται οτιδήποτε έχει γιακά (πουκάμισα, σακάκια, παλτό).Και καμιά καμπαρντίνα Burberry για τους φτασμένους δικηγόρους δεν είναι απίθανη, ενώ από την άλλη αποκλείονται τα casual και πιο trendy outfits. Αντίθετα, δίνεται ιδιαίτερη προτίμηση σε πιο official καταστάσεις. Μάλιστα, υπάρχουν και ορισμένα αξεσουάρ που έχουν την τιμητική τους, όπως χαρτοφύλακες, γυαλιά οράσεως, γραβάτες Hermès για τους άνδρες και φουλάρια Louis Vuitton για τις γυναίκες που συνδυάζονται με ρολόι χειρός κολοσσιαίου μεγέθους.

4. Θεωρούμε ότι πάντα εμείς, και μόνο εμείς, έχουμε δίκαιο. Νομίζουμε ότι τα ξέρουμε όλα επί παντός θέματος, ακόμη και αν αυτό δεν ανήκει στο γνωστικό μας τομέα. Γενικά έχουμε μια άποψη για όλα και επιμένουμε μάλιστα σε αυτήν με χαρακτηριστική αλλαζονία.

5. Είμαστε απόλυτοι και ισχυρογνώμονες. Δεν αλλάζουμε γνώμη ποτέ ή τουλάχιστον όχι εύκολα. Αυτό οφείλεται στην αίσθηση ανωτερότητας που αναφέρθηκε προηγουμένως. Ή ίσως εκεί το αποδίδετε εσείς. Όταν λοιπόν παίρνουμε μια απόφαση ή κάνουμε μια δήλωση, εμμένουμε σε αυτήν και δεν παρεκκλίνουμε στο ελάχιστο.

6. Για τις κοινωνικές μας συναναστροφές, τόσο τις φιλικές όσο και τις πιο προσωπικές, και ειδικότερα για τις τελευταίες, επιλέγουμε δικηγόρους, δηλαδή ομοίους μας. Δεν μας αρέσουν οι επαφές με άτομα εκτός του κλάδου μας, γι’ αυτό και προτιμάμε την επικοινωνία μεταξύ μας.

7. Χρησιμοποιούμε επίσημη γλώσσα (πολλές φορές και αρχαΐζουσα αν χρειαστεί). Χειριζόμαστε καλά το λόγο, προφορικό και γραπτό, αμφότερους, το λεξιλόγιο μας είναι πλούσιο σε εκφράσεις και, τέλος πάντων, διαθέτουμε μια ρητορική δεινότητα που αφοπλίζει. Τέλος, είμαστε ετοιμόλογοι σε θέματα εντός και εκτός εργασιακού περιβάλλοντος.

Τι λέμε εμείς:

1. Όχι η φύση της δουλειάς μας δεν απαιτεί ψεματάκια. Τουλάχιστον όχι όπως τα έχετε εσείς στο νοσηρό μυαλουδάκι σας. Υπάρχουν κώδικες με τις αντίστοιχες νομοθετικές ρυθμίσεις για κάθε τομέα δικαίου (αστικό, ποινικό, εμπορικό κλπ) και αυτές οι ρυθμίσεις είναι προκαθορισμένες από τον ίδιο το νομοθέτη. Όσο και να θέλουμε να τις αλλάξουμε, ό, τι και να κάνουμε, αυτές είναι και δεν αλλάζουν. Παρά μόνο με πρωτοβουλία του ίδιου του νομοθέτη. Βάσει αυτών των διατάξεων κινούμαστε. Αυτό που απαιτείται σε κάθε περίπτωση είναι να βρίσκουμε εκείνο το «παραθυράκι» του νόμου (όπως το αποκαλούμε εμείς) ή εκείνη την εξαίρεση μιας νομοθετικής διάταξης με ευρύτερο πεδίο εφαρμογής, που θα μας οδηγήσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα, δηλαδή στο να κερδίσουμε την υπόθεση. Κι αν δε βρεθεί εκείνο το «παραθυράκι» ή η εξαίρεση, τότε θα καταφύγουμε στην αληθοφάνεια των ισχυρισμών μας. Σε απλά ελληνικά, όταν δεν μπορεί να βρεθεί η αλήθεια, κάνουμε έκκληση στην αληθοφάνεια. Επίσης, στην δίκη έχουμε εξαιρετική αποδεικτική αδυναμία. Συνήθως οι συμβάσεις συμφωνούνται με τα λόγια, οι ενέργειες γίνονται προφορικά και κανείς διάδικος δεν μπορεί να αποδείξει τι πραγματικά έγινε. Ο καθένας αναγκάζεται να stretσάρει την εκδοχή του ακριβώς γιατί δεν μπορεί να αποδείξει αυτό που ισχυρίζεται ο πελάτης του.tumblr_mzvcu7nwCM1qbmfjdo5_400

2. Μια άλφα αίσθηση ανωτερότητας την έχουμε αλλά σε πολύ φυσιολογικά πλαίσια . Ίσως κακώς, ίσως καλώς. Και τον τελευταίο φοιτητή της Νομικής αν πάρουμε που έχει φτάσει στο 8ο έτος και πασχίζει να πάρει το πτυχίο του, μια ιδέα ότι βρίσκεται υψηλότερα από τους υπόλοιπους αιώνιους φοιτητές άλλων σχολών την έχει. Γι’ αυτό όμως ευθύνονται τα κοινωνικά στερεότυπα του τελευταίου αιώνα (για να μην πω και παλιότερα) που θέλουν τις δύο σχολές, Νομική και Ιατρική, να βρίσκονται στην κορωνίδα του κοινωνικού status. Η κοινωνία μας λοιπόν μας δημιούργησε αυτήν την εικόνα. Δε τη δημιουργήσαμε μόνοι μας στον εαυτό μας.

3. Dress code έχουμε αναγκαστικά. Ακόμα και στην άσκηση και πριν πάρουμε την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Αυτό όμως είναι επιβεβλημένο από τις περιστάσεις, καθώς η παράστασή μας στο δικαστήριο απαιτεί συγκεκριμένη περιβολή. Και αναβολή της δίκης να ζητήσουμε, απαγορεύονται τα jeans και η μη επίσημη αμφίεση με ό, τι αυτή συνεπάγεται. Λέμε ναι στους γιακάδες και σε κάθε preppy look. Τώρα το αν η γραβάτα θα είναι Hermes και το φουλάρι LV εξαρτάται από την τσέπη του καθενός. Τα γυαλιά οράσεως από την άλλη τα φοράμε όχι απαραίτητα για καλύτερη όραση, αλλά για να δώσουμε μια νότα hipster μορφής.

4. Θεωρούμε εν μέρει ότι έχουμε δίκαιο, όχι όμως πάντα και παντού. Κατά βάση και κατά κανόνα πάντως το πιστεύουμε, όχι γιατί είμαστε ωραίοι (κάτι τέτοιο δεν τίθεται καν υπό αμφισβήτηση εξάλλου), αλλά επειδή συνηθίζουμε να χρησιμοποιούμε όσο πιο αδιάτρητα επιχειρήματα γίνεται για να στηρίξουμε κάποιον ισχυρισμό μας. Ακόμα και στην καθημερινότητά μας εκτός γραφείου και για ένα επουσιώδες ζήτημα. Αν συγκεντρώσουμε και αποδείξεις (κάτι που επιδιώκουμε), τόσο το καλύτερο. Γι’ αυτό δε δεχόμαστε ότι μπορεί να έχουμε άδικο. Διότι σε σχέση με κάποιον εκτός Νομικής, εμείς εντελώς αυθόρμητα (επειδή έτσι έχουμε μάθει να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις στη δουλειά μας) ό, τι και να πούμε, ό, τι και να κάνουμε δε θα το δικαιολογήσουμε απλά, αλλά θα το αιτιολογήσουμε με την ανάλογη επιχειρηματολογία. Δηλαδή και σε λάθος αν έχουμε υποπέσει, η τοποθέτησή μας επ’ αυτού θα είναι τόσο καλά διατυπωμένη και λογικά εμπεριστατωμένη που καθίσταται αδιαμφισβήτητη. Εσείς κάνετε το ίδιο; Μην απαντάτε. Ρητορική ερώτηση.

5. Ακριβώς εξαιτίας των παραπάνω, ομολογουμένως είμαστε κάθετοι και απόλυτοι και στο λόγο και στις πράξεις μας. Eίναι αυτό που λέμε εμείς και όχι άλλο. Υπάρχει ωστόσο ενδεχόμενο να αλλάξουμε στάση, αν στις τόσο αδιάλλακτες απόψεις μας εσείς παρουσιάσετε μια δική σας, την οποία όμως θα υποστηρίξετε με επιχειρήματα ή και αποδείξεις. Τότε ναι. Χωρίς την επίκληση ισχυρών επιχειρημάτων όμως μην περιμένετε να μας πείσετε. Αν τα διαθέτετε πάντως, η συμπεριφορά σας ενέχει σοβαρή πιθανότητα να μας πείσει στο τέλος. Προσοχή στους αντιφατικούς ισχυρισμούς όμως γιατί θα σας βγάλουμε off.

6. Ειλικρινά τώρα; Ναι, υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή μας που θέλαμε και οι παρέες μας και το έτερον ήμιση να προέρχονται από την κοινότητα των δικηγόρων. Γιατί είχαμε την εντύπωση ότι με αυτά τα πρόσωπα θα έχουμε και περισσότερα κοινά. Στην πορεία μας όμως κάποιοι από εμάς αποκτήσαμε αντίθετη άποψη, κάποιοι άλλοι έμειναν πιστοί στην παραπάνω ιδέα. Οι φιλικές επαφές πάντως που εξακολουθούμε όλοι να διατηρούμε και με τους παλιούς συμφοιτητές μας και με τους μετέπειτα συναδέλφους δικηγόρους είναι πραγματικότητα.

7. Η χρήση ορισμένης γλώσσας και ειδικότερα νομικής ορολογίας είναι αναγκαία για την άσκηση του επαγγέλματός μας. Οι ρητορικές μας ικανότητες εξελίσσονται και τελειοποιούνται με την πάροδο του χρόνου γιατί σ’ αυτό ακριβώς συνίσταται το επάγγελμα του δικηγόρου και σ’ αυτό έγκειται η επιτυχία μας: στο λόγο και στον χειρισμό των λέξεων. Παρόλαυτα, στην καθημερινή μας ζωή εκφραζόμαστε εξαιρετικά απλά (οκ ίσως όχι τόσο απλά όσο κάποιος άλλος, προσπαθούμε όμως). Αν παραστείτε κιόλας σε μια συνεδρίαση του Δικηγορικού Συλλόγου της περιοχής σας, δεν αποκλείεται να ακούσετε φρασεολογία που κάνει έναν λιμενεργάτη να νιώθει μειονεκτικά. Μια αθυροστομία παρατηρείται στον κλάδο μας λόγω των τυπικών και «ξύλινων» εκφράσεων, των οποίων είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε χρήση εν ώρα εργασίας.beautiful i have no idea what you said

Aria Zfr

I'm the creator of my own bliss.

2 comments